Brygantyna s/y "Smuga Cienia"
Dane techniczne
| ROK BUDOWY |
1982 |
| ODBUDOWA |
2003/2004 |
| DŁUGOŚĆ |
14,5 m |
| DŁUGOŚĆ WRAZ Z BUKSZPRYTEM |
20 m |
| SZEROKOŚĆ |
3 m |
| ZANURZENIE |
1,2 m |
| MASA CAŁKOWITA |
około 11 000 kg |
| POWIERZCHNIA ŻAGLI MAX |
120 m² |
| SILNIK |
Diesel Perkins 45 KM napęd przeniesiony hydraulicznie |
| LICZBA KOI MAX |
12 |
| INSTALACJA ELEKTRYCZNA |
12 V w portach 220 V |
| URZĄDZENIE STEROWE |
hydrauliczne |
Wyposażenie
- Ożaglowanie
- kliwer 1, kliwer 2, żagle rejowe, apsel, bezan, sztaksle sztormowe
- Winda do kładzenia masztów
- Kambuz
- komplet zastawy na 12 osób, instalacje wody pitnej i zaburtowej, barek
- WC, duża messa, biblioteczka, sprzęt wędkarski, dwuosobowy bączek
|
Jacht pierwotnie zabudowany dość ciasno, z niewielkim centralnym kokpitem i licznymi grodziami przebudowano w kierunku maksymalnej wygody i luksusu wnętrza. Poza skrajnikiem dziobowym, rufową kabiną kapitańską, WC i maszynownią reszta kadłuba tworzy jedną dużą otwartą przestrzeń messy i zejściówki.
Nad messą na śródokręciu niewysoka nadbudówka podnosząca komfort pobytu pod pokładem, a jednocześnie wspaniałe miejsce do siedzenia na pokładzie. Dla sternika niewielki podest urządzenia sterowego z siedziskami po obu stronach szturwału.
Właściwości nautyczne
Smuga pomimo swoich dość pokaźnych, jak na warunki mazurskie, rozmiarów bez większych problemów wpływa do zatok i zatoczek, portów i przystani. Mimo ograniczonego do 35° wychylenia steru na burtę (zakres pracy siłownika hydraulicznego w urządzeniu sterowym) jest dostatecznie zwrotna przy manewrowaniu w przód. Nieco trudniej manewrować jachtem na wstecznym. Na przyciasnych nieco i coraz bardziej zatłoczonych mazurskich akwenach należy pamiętać o wystającym 5 metrów bukszprycie.
Wolnoobrotowy 45 konny motor jest wystarczająco mocny do pływania na silniku przy każdej sile i kierunku wiatru, choć przy silnych wiatrach żegluga pod wiatr wymaga stałych korekt kursu. Przy niewielkim zafalowaniu i wietrze prędkość na silniku dochodzi do 7 węzłów.
Pod żaglami Smuga zachowuje się bez zarzutu przy kursach pełnych i półwiatrowych. Żegluga na wiatr obnaża braki w otaklowaniu brygantyny, wymaga również nieco sprawniejszej załogi. Oczywiście zachowanie klasycznego osprzętu na pokładzie (np. fały i szoty knagowane są na naglach) oraz rejowe ożaglowanie na grotmaszcie stawia nieco inne wymagania dla załogi niż współczesne Tanga, Pegazy i Twistery.
|